Over de schrijver en Pestbriefje
Het was pas door de introductie van het internet dat bleek hoe groot het pestprobleem was. Dus toen de Noorse psycholoog Olweus op het internet stelde dat een kind gepest wordt omdat het 'anders' is, werd dit als het ei van Columbus gezien.
Zelfs toen onderzoek tegengestelde resultaten toonden bleef men (tot op de dag van vandaag) vasthouden aan deze opvatting. De aanpak van pesten is dan ook totaal verziekt door adviezen van mensen die niet weten wat het is om gepest te worden of om een gepest kind te hebben. Men richt zich op het slachtoffer waarbij de pester vrijuit gaat.
De methodes lopen dan ook van onuitvoerbaar tot en met lachwekkend. Onderzoek toont steeds aan dat de resultaten tegenstrijdig zijn. Zij hebben het meeste succes op hun eigen website.
De kwaliteit van de verschillende methodes is zo slecht dat zowel het bestuur als de directie en de leerkrachten alles in het werk stellen om maar niets te hoeven doen. Onderling overleg was, en is er in de meeste gevallen helemaal niet en zodra het een dag stil is, is men ervan overtuigd dat de pesterijen afgelopen zijn. Als blijkt dat dit niet zo is dan vindt men dat het slachtoffer loopt te zeuren.
Doordat ik van de school geen hulp kon verwachten heb ik hulp gevraagd aan wat toen de grote pest-deskundige was. Maar ook deze stak, zelfs na drie verzoeken, geen vinger uit. Ik heb verschillende anti-pestenorganisaties gebeld en geschreven maar meer dan een bemoedigend 'Succes!' heb ik nooit gekregen.
Het internet was juist in opkomst en hier heb ik me goed laten horen. Hierdoor werd ik uitgenodigd om als enige Nederlander deel te nemen in een EU-project over School Bullying and Violence.
De kwaliteit van de verschillende methodes is zo slecht dat zowel het bestuur als de directie en de leerkrachten alles in het werk stellen om maar niets te hoeven doen. Onderling overleg was, en is er in de meeste gevallen helemaal niet en zodra het een dag stil is, is men ervan overtuigd dat de pesterijen afgelopen zijn. Als blijkt dat dit niet zo is dan vindt men dat het slachtoffer loopt te zeuren.
Doordat ik van de school geen hulp kon verwachten heb ik hulp gevraagd aan wat toen de grote pest-deskundige was. Maar ook deze stak, zelfs na drie verzoeken, geen vinger uit. Ik heb verschillende anti-pestenorganisaties gebeld en geschreven maar meer dan een bemoedigend 'Succes!' heb ik nooit gekregen.
Het internet was juist in opkomst en hier heb ik me goed laten horen. Hierdoor werd ik uitgenodigd om als enige Nederlander deel te nemen in een EU-project over School Bullying and Violence.
Wetenschappers uit 40 landen discussieerden over dit onderwerp en ik was samen met een vrouw uit Noorwegen de enige ouder met een gepest kind. Ook hier bleek al snel dat er geen oplossing werd gezocht maar dat de nadruk lag op onderzoek. Zo was er een professor uit Italië die een filmpje over pesten had gemaakt en dat trots aan ons liet zien. Als antwoord daarop schreef ik: "Nice acting. Here is a video from a real act of bullying. It is recorded by a fellow student using a cell phone."
Het was het filmpje van de school in Maarssen waar een 15-jarig meisje in elkaar werd geslagen door twee mede-leerlingen. De vechtpartij was gefilmd met een mobieltje en daarna op youtube gezet. Er was niemand die hierop durfde te reageren.
De Noorse mevrouw schreef enkele dagen later: "Please help me, a girl on our website wants to kill herself because of bullying!" Ook nu was er geen enkele respons.
Ik heb vele nutteloze adviezen gekregen van mensen die zichzelf als deskundig kwalificeerden. Het aantal methodes groeide met de dag maar de kwaliteit liet te wensen over. Dit komt omdat vrijwel alle methodes zijn gebaseerd op de vrijwillige medewerking van de pester, of ze richten zich op het onderwerpen aan de pester door een weerbaarheidstraining.
De Noorse mevrouw schreef enkele dagen later: "Please help me, a girl on our website wants to kill herself because of bullying!" Ook nu was er geen enkele respons.
Ik heb vele nutteloze adviezen gekregen van mensen die zichzelf als deskundig kwalificeerden. Het aantal methodes groeide met de dag maar de kwaliteit liet te wensen over. Dit komt omdat vrijwel alle methodes zijn gebaseerd op de vrijwillige medewerking van de pester, of ze richten zich op het onderwerpen aan de pester door een weerbaarheidstraining.
Het kind moet leren met de agressor om te gaan en zich niets aan te trekken van de opmerkingen, het geroddel of de klappen. Daarnaast zijn er methodes die regelrecht uit Sesamstraat lijken te komen. 'Als iedereen lief is voor elkaar dan wordt er niet gepest.' Maar Bert en Ernie hebben geen mobieltjes, zij slaan elkaar niet en roddelen doen ze ook niet, laat staan dat ze elkaar verrot schelden.
Er komen steeds meer 'coaches' die gepeste kinderen willen begeleiden met zelfbedachte methodes die alleen door volwassenen worden begrepen en het omstreden programma 'PRIMA' is in een ander jasje gestoken en heet nu KiVa.
Er komen steeds meer 'coaches' die gepeste kinderen willen begeleiden met zelfbedachte methodes die alleen door volwassenen worden begrepen en het omstreden programma 'PRIMA' is in een ander jasje gestoken en heet nu KiVa.
Het populaire Pestprotocol faalt op alle manieren en dat niet alleen omdat het helemaal geen anti-pestenprogramma is maar omdat alleen volwassenen dit begrijpen. Het wordt op slechts 16% van de scholen gebruikt. De Kanjertraining (ook geen anti-pestenprogramma) is een goede tweede met 6%. PRIMA/KiVa scoort 1%, terwijl maar liefst 46% niet eens weet welke methode hun school gebruikt.
Met deze ervaring heb ik mezelf, de ouders van- en de gepeste kinderen zelf, de vraag gesteld hoe wil je dat de pesterijen worden gestopt? Het eerste dat daaruit naar voren kwam was de aanspraak op informatie: wat wordt mijn kind aangedaan en wat doet de school daaraan?
Vervolgens moet de pester door diens ouders tot de orde worden geroepen want zij zijn verantwoordelijk voor het gedrag van hun kind.
Verder moet er door de school direct en aantoonbare actie worden ondernomen en moet men duidelijkheid geven over wijze waarop pesterijen worden aangepakt, zonder dat dit ten koste gaat van de vertrouwensrelatie met de school/leerkracht.
Met deze ervaring heb ik mezelf, de ouders van- en de gepeste kinderen zelf, de vraag gesteld hoe wil je dat de pesterijen worden gestopt? Het eerste dat daaruit naar voren kwam was de aanspraak op informatie: wat wordt mijn kind aangedaan en wat doet de school daaraan?
Vervolgens moet de pester door diens ouders tot de orde worden geroepen want zij zijn verantwoordelijk voor het gedrag van hun kind.
Verder moet er door de school direct en aantoonbare actie worden ondernomen en moet men duidelijkheid geven over wijze waarop pesterijen worden aangepakt, zonder dat dit ten koste gaat van de vertrouwensrelatie met de school/leerkracht.
En als laatste: hoe kun je ouders dwingen hun kind onmiddellijk te laten stoppen met pesten.
Hieruit is het Pestbriefje ontstaan.
Hieruit is het Pestbriefje ontstaan.
Cover illustration by: Mahesh K Bhat
Geen opmerkingen:
Een reactie posten