Als (verdachte) dader van een misdrijf heb je in een mum van tijd een goede strafpleiter die alles goed voor je kan verwoorden. En al was de strafpleiter er zelf niet eens bij, HIJ weet precies waarom de dader die ene ‘zoveelste’ daad heeft begaan. Niet de dader was fout, maar het Slachtoffer!
Daders en recidivisten krijgen de beste zorg van justitie en soms reclassering die er is, dit in tegenstelling tot de Slachtoffers. Kijk alleen maar eens naar De Confrontatie van de NCRV. In de tweede aflevering konden we zien hoe een vrouw zeven jaar na een vreselijke gebeurtenis nog steeds met een trauma rondloopt. En de dader durfde zich na zeven jaar nog steeds niet te laten zien. Zijn familie mocht het opknappen hij durfde haar aan de telefoon niet eens te woord te staan. Het Slachtoffer en haar man kregen wel een kopje thee. De moeder en de zus van de dader waren echter onherkenbaar.
De daders kregen een straf(je) opgelegd en staan/ stonden veel te snel weer op straat. Tot grote schrik en angst van de Slachtoffers. Hebben zij daarvoor aangifte gedaan en hun nek uitgestoken? Heel begrijpelijk dat vele Slachtoffers geen aangifte meer durven of willen doen.
Als ik zie wat er allemaal al door de Media geschreven werd over een VP’er die mede door zijn advocaat eerst zogenaamd in Cassatie ging en daags voor vrijlating te kennen gaf de Cassatie in te trekken. Dan heeft de dader samen met zijn advocaat, iedereen voor de gek gehouden en de Staat (dus wij allen) nog meer geld gekost.Wat doet dit Juridische spelletje wel niet met de Slachtoffers? Het schijnt vaker voor te komen aldus advocaten.
Het bestaan van daders en recidivisten is het bewijs van een nog steeds falend justitieel systeem.
We kunnen er op wachten dat ze weer toeslaan.
Kwestie van tijd
Geen opmerkingen:
Een reactie posten