Geestelijk gehandicapte jongen samen met criminelen in de gevangenis.
Hier zit iets heel erg fout!
Enige tijd geleden heeft heel Nederland ontdaan gekeken naar hoe een geestelijk gehandicapte jongen als een beest aan de muur vastgeketend zijn dagen moest slijten. Politiek Nederland heeft naar aanleiding van dit voorval Kamervragen gesteld en zou proberen deze schrijnende situatie op te lossen.
Helaas bereiken ons nog steeds verhalen waaruit het tegenovergestelde blijkt.
Wij vinden het daarom tijd om dit onderwerp opnieuw onder de aandacht te brengen!
Vandaag lazen we verbijsterd het verhaal van een nu 18 jarige jongen. Zijn ouders moeten lijdzaam toezien hoe hun zoon als een crimineel zit opgesloten. De gezondheidzorg (!) weet niet wat ze met deze jongen aan moet en heeft besloten deze jongen op te sluiten in een gevangenis.
Ja u leest het goed, een gevangenis! Een plek waar lieden uit onze samenleving geplaatst worden wanneer ze misdrijven begaan. Een plek waar niemand zijn kind terecht wil zien komen, laat staan een jongeman met het verstandelijk vermogen van een 5/6 jarige.
Hoe kan dit in vredesnaam?
Betalen we daar onze geestelijke gezondheidszorg voor?
Jeugdzorg heeft hem ook al eens opgesloten.
Na 2,5 jaar opsluiting in een jeugdgevangenis werd voor hem eindelijk passende zorg gevonden.
De jongen bloeide helemaal op!
Maar de regeltjes schrijven voor dat bij het bereiken van de 18-jarige leeftijd iemand volwassen wordt. Dan gelden er plotseling andere wetten.
Bij het bereiken van de 18-jarige leeftijd moet de provincie waarin je woont de zorg overnemen. Of er nu plek is of niet. En of ze het kunnen maakt ook niets uit.
Zo zijn de regels en zo wordt het gedaan.
Het Zorgkantoor hield zich echter niet aan de regels en zorgde niet voor een vervangende instelling in zijn woonprovincie.
En nu zit de jongeman opgesloten tussen TBS'ers die meer aandacht en hulp krijgen dan hij.
Het gaat slecht met de jongen, hij ziet het leven niet meer zitten.
Hij zit daar alleen opgesloten, moet in zijn eentje eten, heeft zware sloten op de deur en mag zo nu en dan onder begeleiding naar buiten.
Zijn vader hoort hem smeken en huilen.
En hij vraagt zijn vader zelfs om hem te doden want hij kan het leven niet meer aan.
Voor ons land geldt blijkbaar dader of zwaar-geestelijk gehandicapt een pot nat.
Deze jongen en zijn ouders hebben hier niet om gevraagd dit in integenstelling tot de crimineel.
Dat er zoveel energie in anderen wordt gestoken en zij als ouders lijdzaam moeten toezien hoe hun zoon als een crimineel wordt opgesloten.
Terwijl vele echte criminelen zoals oplichters, moordenaars, geweldplegers en veelplegers gewoon vrij rondlopen. De pakkans is uitermate klein zoals gebleken is uit een recent onderzoek.
Deze ouders krijgen alleen maar onbegrip van door ons gesubsidieerde zorginstellingen.
En worden net zoals hun kind gestraft.
Hier moet een oplossing voor komen.
Penitentiaire instellingen mogen niet als afvalputje van de falende gezondheidszorg blijven fungeren.
Lees hier het onthutsende verhaal (wij begrijpen dat de schrijver geëmotioneerd is)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten