Weigeren opnemen van een aangifte een fabel of een feit

Vanwege de verontrustende berichten die ons bereiken, willen wij proberen in kaart te brengen hoe vaak er geweigerd is een aangifte op te nemen.

Voor zover bij ons bekend moet iedereen die aangifte wil doen toch aangifte kunnen doen?

Veel mensen van stalking, bedreiging of een ander misdrijf  hebben geen aangifte kunnen doen en zijn gewoon weggestuurd.

Inzake onze oplichtingszaak hebben wij de eerste keer ook geen aangifte kunnen doen; het was een civiele zaak werd ons verteld en een maas in de wet voor de oplichter.
De tweede keer  konden we wel aangifte doen, omdat we er achter kwamen dat de politie altijd een aangifte dient op te nemen.

Dit is niet alleen een kwalijke zaak maar kan ook uitmonden in een (nog) ernstiger zaak!

Bent u ook weggestuurd terwijl u aangifte wilde doen dan horen we dat graag.
Heeft u aangifte gedaan en er nimmer meer iets van gehoord dan kunt u ons ook een email sturen.



Uw reacties kunt u of hieronder kwijt of via een email aan Slachtoffers-eerst@live.nl






1 opmerking:

  1. Zojuist kregen we dit bericht binnen.
    Ik ben 14 juli 2010 door een medebewoner van mijn flat mijn gang in geslagen. En waarom, omdat ik hem vroeg
    zijn scooter niet pal voor mijn voordeur te zetten! In de centrale hal nota bene.
    Hij reageerde behoorlijk agressief en schold mij voor alles en nog wat uit, hoer en nog veel erger.
    Ik was even buiten westen en heb 112 gebeld, door mijn grote hoeveelheid adrenaline heb ik gezegd tegen
    de telefoniste dat een vieze vuile kut neger mij mijn gang in had geslagen. Zij sprak mij er meteen op aan
    en heb mijn excuses aangeboden.
    Er kwamen 2 agenten en later ook ambulance. Die 2 agenten zagen dat ik een laagje wijn dronk en vroegen
    mij “hoeveel heeft U wel niet gedronken?” De bovenbuurvrouw had dit voor mij ingeschonken omdat ik
    zo ontzettend druk was en niet kon stoppen met praten. En ik moest na behandeling van mijn kin en gezicht
    binnen een half uur op het bureau zijn om aangifte te doen. Intussen zag ik dat die bewoners voorbij liep
    en ik zei de agenten dat hij de dader was [er was een getuige bij]. Inderdaad werd hij afgevoerd met een
    busje.
    Ik heb een vriendin laten bellen voor vervoer want ik durfde niet auto te rijden, duizelig en te onzeker.
    Buurvrouw ging mee en toen wij daar waren aangekomen vertelde een van die agenten dat ik geen aangifte
    kon doen omdat die medebewoner al aangifte tegen mij had gedaan.
    Misschien heb ik hem wel geraakt met mijn paraplu, wilde net mijn hond uitlaten, toen hij achter mij
    aan kwam mijn gang in. [zelfverdediging]
    Wel zijn er foto’s gemaakt van mijn gehavende gezicht.
    Ik moest de volgende dag toch maar even naar het politiebureau bellen om een afspraak te maken.
    Dat heb ik inderdaad gedaan en toen ik daar dezelfde middag terecht kon vertelde die ambtenaar van
    politie dat hij het raar vond dat ik die avond ervoor geen aangifte kon doen en ook zei hij mij dat ze
    waarschijnlijk geen tijd hadden.
    Over deze zaak heb ik een klacht ingediend bij het Hoofdbureau van Politie en hebben mij gelijk gegeven
    en excuses aangeboden. De desbetreffende agenten zijn op hun vingers getikt.
    Zo moet je het doen, agenten zijn ook maar mensen!

    BeantwoordenVerwijderen